Dit anders verborgen erfgoed getuigt van het ontstaan en de evolutie van het bijna 165-jarig bestaan van de ZOO. De tentoonstelling toont dat de zoo meer is dan een tuin met dieren, maar ook een cultureel en wetenschappelijk fenomeen.
Voor de tentoonstelling werden de melkerij en haar veranda gebruikt. De melkerij is een monument met houten lambrisering en tegelwanden die niet aangetast mogen worden. De opstelling van de tentoonstelling respecteert de architectuur en houdt deze zichtbaar. De meubels zijn objets trouvées die zich op de zolders, kelders en gangen van de Zoo bevonden en waaraan nieuwe elementen worden toegevoegd en die hersteld en aangepast worden om het aan de normen van nu te laten voldoen.
Een groot filterdun, licht en transparant gordijn scheidt de veranda van de Zoo en geeft een zomerse sfeer. De veranda is een overdekte buitenruimte waar koud - en vochtbestendige artefacten als schelpen, eieren en porseleinen naambordjes worden getoond naast met polyester opgezette dieren. Een wand met reproducties van foto’s over de zoo tonen een thematische toelichting van de Zoo als stad in de park, als cultureel, educatief en wetenschappelijke instelling.
Met foto’s van Christophe Vrancken
Er draaien oude films en een video met beelden van verschillende plekken in de Zoo vroeger en nu. De Melkerij binnen is ingericht als een hedendaags rariteitenkabinet en toont in grote glazen art deco kasten in het midden van de ruimte de geschiedenis van de Zoo in notendop aan de hand van originele documenten, foto’s, opgezette dieren en een aantal kleine videoschermen waarop oude gidsen en tijdschriften doorbladert worden, een okapi wordt gevangen in de Congo, oude reisbrieven tot leven worden gewekt.
Aan een wand hangt rijen hoog een selectie van kunst en affiches die de Zoo in de loop van haar bijna 165-jarig heeft voortgebracht.
Hiernaast fragmenten uit:
1. ‘Promenade au Jardin Zoologique’
2. Reportage over het rariteitenkabinet, lente 2007 op Cultuurnet Exqi met Terenja van Dijk